Fietsvrienden.nl > Onderdelen en accessoires > Met de baby op de fiets - 1

1 

Baby's mee op de fiets; veel te gevaarlijk, meent de Stichting Consument en Veiligheid. Maar om de eerste negen maanden na de geboorte aan huis gekluisterd te blijven is ook geen pretje. De nieuwe brochure 'Kinderen mee met de fiets' van de Fietsersbond laat zien hoe het wel kan.

Ilbina ten Dijke uit Groningen gaf na eindeloos gejengel toe aan haar tweejarige dochter Maureen, die luidkeels protesteerde en zich schrap zette tegen het stuurstoeltje. 'Achterop!' wilde ze. Vooruit, één keertje dan, tot de bocht, hooguit twintig meter. Het liep uit op een drama. Het was een oude fiets uit het vakantiehuisje aan zee, waar ze een week zouden blijven. Geen stepjes of rugsteun; met één naar achteren gestoken hand hield Ilbina haar dochter vast, met de andere hand stuurde ze. Ten Dijke: Ik fietste langzaam. Ineens was het alsof er een tak tussen de spaken kwam. Maureen begon te krijsen. Een schoentje vloog met een boog de weg over en de berm in. Haar voetje was er met de hak tussen gekomen. Je kon het bot zien, afschuwelijk. Het bloedde nauwelijks.
Jaarlijks worden volgens de Stichting Consument en Veiligheid ongeveer 4400 kinderen in ziekenhuizen behandeld omdat ze hun voetje of beentje tussen de spaken kregen. De meeste slachtoffers zijn twee tot vijf jaar oud. Vrijwel altijd zitten die kinderen achterop de fiets, dertig procent van hen in een zitje, een kwart heeft rug- en voetsteunen, vijf procent alleen voetsteunen, veertig procent zit helemaal los op de bagagedrager.
Deugdelijke, goedgekeurde fietsstoeltjes met rug- armleuningen, voetsteunen waarin de hele voet past en een tuigje, kunnen het risico op spaakongevallen drastisch verkleinen. Ook jasbeschermers zijn nuttig. Tot een jaar of twee, drie kunnen kinderen in een zitje (met voetsteunen en gordels) aan het stuur. Daar zit het kind hoger en is het risico op een voet tussen de spaken klein. Voorop kan een kind bovendien rondkijken en zit het gezellig onder de neus van de fietser. Alleen bij een frontale botsing zit het kind voorop in een benarde situatie.
Volgens de Stichting Consument en Veiligheid ontbreekt het ouders aan kennis over veiligheid van kinderen op de fiets. De stichting voert daarom sinds mei vorig jaar campagne voor veilig vervoer van kinderen. Ouders nemen bijvoorbeeld heel jonge kinderen mee op de fiets, terwijl dat volgens de stichting te gevaarlijk is. Wie de stichting raadpleegt, krijgt te horen: 'Draag je baby nooit in een draagdoek, draagzak of rugdrager op de fiets' of: 'Een kind dat nog niet kan zitten is te kwetsbaar voor het verkeer. Wacht liever totdat je kind kan zitten voordat je het meeneemt op de fiets'. De meeste kinderen kunnen zitten als ze tussen de zes en twaalf maanden oud zijn.'
Moeten ouders hun kind na de geboorte dan maar eerst een half jaar thuis houden? Ze kunnen de auto pakken als ze die hebben, maar voor baby's raadt dezelfde stichting ook autovervoer af. Bovendien vormen auto's juist een belangrijk deel van het gevaar van een fietstocht. In bijna een kwart van alle fietsongevallen is er sprake van een botsing met een motorvoertuig. En dat zijn de ernstigste: 84 procent van alle dodelijke ongelukken van fietsers wordt veroorzaakt door een motorvoertuig. Dat staat in het rapport 'Fietsongevallen' (1998) van de Stichting Consument en Veiligheid. De fietskar en het goedgekeurde baby-autostoeltje worden door de stichting aangeraden voor grotere baby's die kunnen zitten. En de kleintjes dan? 'Vervoer een baby jonger dan drie maanden liever niet', maant de stichting. 'Beperk het fietsvervoer van baby's tussen drie en negen maanden tot een minimum.'

Er zijn veel ouders die daar anders over denken. Jacqueline van Dijk uit De Meern vervoert soms haar drie kinderen tegelijk op de fiets. 'Een fietskar is daarvoor dé manier', vindt ze. 'Toen ze nog baby's waren zetten we ze gewoon in de maxi-cosi in de Burley d'Lite fietsaanhanger, tot ze zelf konden zitten.'
Ook Josette Leijen uit Venlo neemt haar kinderen mee op de fiets. 'Nog voordat onze zoon Erik geboren werd hadden we een Babybike in huis', vertelt ze. Babymee en Babybike zijn metalen constructies waarmee je autostoeltjes op de bagagedrager kunt vastzetten. 'Sinds hij zes weken oud was, is hij meegegaan op de fiets. In het begin sliep hij onderweg en toen hij wat ouder werd lag hij rustig rond te kijken. Onze ouders vonden het eerst maar niets. Nadat ze ontdekten dat hij zelfs 's winters lekker warm en droog in de slaapzak onder het regenhoesje zat, vertelden ze hun kennissen enthousiast over de Babybike.' Inmiddels heeft ze twee kinderen die groot genoeg zijn voor een fietskar. 'Een ideaal vervoermiddel', vindt Leijen. 'Ze zitten naast elkaar. Ik ben enigszins teruggekomen van fietsstoeltjes sinds ik een keer met hen allebei op de fiets onderuit ging. Ik moest plotseling afstappen, het schoot me in de rug en ik hield de fiets niet meer. De jongste vond het een reuze mop en had nergens last van dankzij de draagbeugel en het tuigje van de Babybike. De oudste, die voorop zat, had ook niets maar schrok wel en bleef een tijdje bang voor de fiets. De fietskar vindt hij prima.' Lonneke Boels uit Delft bevalt de Babybike uitstekend, maar ze ziet enkele minpunten. 'Het grootste nadeel zijn de korte schoudergordels van het stoeltje. Mijn dochter Aline is daar met een maand of acht wel uitgegroeid. Ik heb er één met vering, maar toch vond ik het te hard voor haar toen ze nog maar zes tot acht weken was. Daarom fietste ik rustig en deed ik een handdoek onderin het stoeltje als extra vering. De kap is niet tegen stortbuien bestand maar lekt langs de ritsen. En zo'n ding is duur: compleet met vering, voering, en shelter tegen zon, wind en regen waren we zo'n 550 gulden kwijt. Maar dat hadden we wel over voor dit ideale ding. Wij hebben bovendien geen auto en zijn dus toch goedkoop uit.'

Hedwig Alijk uit Vlaardingen nam haar baby's mee in een draagzak van Snugli. 'Die is zo stevig en comfortabel, dat ik daar juist een heel veilig gevoel bij had. Hij gaat nu naar de zevende baby en is nog steeds in prima staat.' Alijk denkt dat er tegen draagzakken een vooroordeel bestaat omdat ze onbekend zijn en een alternatief imago hebben. 'Mensen hebben wel eens gezegd dat ze het misdadig vonden wat ik deed. Natuurlijk, aan het vervoer van kinderen kleven risico's, ook als je de auto neemt of de wandelwagen. Je moet voorzichtig fietsen en zorgen voor een goede draagzak of een goed zitje. Met de geaccepteerde vervoermiddelen gebeuren meer ongelukken dan met draagzakken en die staan niet ter discussie. Ik kan iedereen de Snugli-draagzak aanraden. Daar zit je kind helemaal in, alleen het koppie steekt eruit.'
Bestaat er een vooroordeel tegen draagzakken? Misschien wel, want gedegen onderzoek naar ongelukken met de draagzak is nog niet gedaan. Een alarmerend persbericht van de Stichting Consument en Veiligheid meldt acht ongelukken met draagzakken in twee maanden, waarvan twee met dodelijke afloop. Maar de twee overleden baby's bleken te zijn gestikt doordat ze te warm aangekleed onder de jas van de fietser werden gedragen. Dat is heel erg, maar heeft weinig met fietsongevallen te maken. De zes andere baby's vielen uit de draagzak of raakten gewond doordat de fietser viel.
Dit van de fiets vallen is te voorkomen, volgens medewerker Kees Bakker van de Fietsersbond. Bijvoorbeeld door het zadel wat lager te zetten zodat het op- en afstappen gemakkelijker gaat. Hij schreef een brochure over het vervoeren van kinderen op de fiets en is positief over de draagzak: 'Een draagzak is comfortabel, de baby slaapt erin of wordt er rustig van. Je hebt je handen vrij, wat handig en veilig is. Het nadeel ervan is dat de baby onbeschermd is als je voorover valt. Iedereen moet dit risico zelf afwegen. Een draagzak moet comfortabel en stevig zitten voor jou en je baby. Hij moet goed verstelbaar zijn en het babyhoofdje ondersteunen. Vooral de Snugli en de Babybjorn bevallen goed.'

Bron: http://www.fietsersbond.nl/urlsearchresults.asp?itemnumber=690